Χελώνα Καρέτα-καρέτα

 

Μια καρέτα στη στεριά

Διάσωση χελώνας καρέτα

Πόσοι τρόποι υπάρχουν για να μπορέσουμε να δούμε πίσω στο παρελθόν; Ένας τρόπος είναι να παρατηρήσουμε τα αστέρια στον νυχτερινό ουρανό. Το φως τους χρειάζεται εκατομμύρια χρόνια για να φτάσει στη Γη, με αποτέλεσμα αυτό που βλέπουμε να είναι η αντανάκλασή τους από το μακρινό παρελθόν.

Ένας άλλος τρόπος είναι να κοιτάξουμε στον βυθό της θάλασσας. Επτά είδη θαλάσσιων χελωνών συνεχίζουν να κολυμπάνε στις θάλασσες του πλανήτη μας για περισσότερα από 100 εκατομμύρια χρόνια! Ένα από αυτά είναι η χελώνα καρέτα (Caretta caretta) που έχουμε την τύχη να φωλιάζει στις ελληνικές θάλασσες.

Ένα είδος - σύμβολο των μεσογειακών και ελληνικών θαλασσών. Η Ελλάδα φιλοξενεί το 60% περίπου των φωλιών της Μεσογείου, αλλά και δύο από τις πιο σημαντικές περιοχές ωοτοκίας: το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου με τις έξι παραλίες ωοτοκίας στον Κόλπο του Λαγανά στη Ζάκυνθο και τον νότιο Κυπαρισσιακό κόλπο στη δυτική Πελοπόννησο. 

Αν και κατάφερε να επιβιώσει για τόσα εκατομμύρια χρόνια, η χελώνα καρέτα βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με την εξαφάνιση, αν δεν δράσουμε άμεσα.

Η χελώνα Caretta, Καρέττα η καρέττα (Caretta caretta) (Linnaeus, 1758) είναι είδος θαλάσσιας χελώνας με παγκόσμια κατανομή. Ανήκει στην οικογένεια των Χελωνιίδων (Cheloniidae). Οι χελώνες αυτές έχουν, κατά μέσο όρο, τελικό μήκος χελύου 90 cm, αν και έχουν καταγραφεί άτομα με μήκος έως και 280 cm. Μια ενήλικη χελώνα ζυγίζει περίπου 135 kg, ενώ υπάρχουν καταγραφές που ξεπερνούν τα 450 kg. Το χρώμα του δέρματος κυμαίνεται από κίτρινο έως καστανό και το χέλυο είναι συνήθως κοκκινωπό-καφέ. Μέχρι να ενηλικιωθεί η χελώνα δεν είναι ορατές φυλετικές διαφορές.

Η θαλάσσια χελώνα απαντά στον Ατλαντικό, τον Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό, καθώς επίσης και στη Μεσόγειο Θάλασσα. Η Ελλάδα (ιδίως οι ακτές της Ζακύνθου - Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου και της Κυπαρισσίας) είναι η πιο δημοφιλής περιοχή φωλιάσματος κατά μήκος της Μεσογείου, με περισσότερες από 3.000 φωλιές ετησίως. Η χελώνα Caretta περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στη θάλασσα και σε εκβολές ποταμών, με τα θηλυκά να βγαίνουν για λίγο στην ξηρά για να γεννήσουν τα αυγά. Έχει χαμηλό ρυθμό αναπαραγωγής: τα θηλυκά γεννούν στα μεσα του Μαΐου και του Ιουνίου κατά μέσο όρο τέσσερις ομάδες αυγών και στη συνέχεια μένουν ανενεργές και δεν ξανά-ωοτοκούν για δύο έως τρία έτη. Φθάνει στη σεξουαλική ωριμότητα σε ηλικία 17-33 ετών και έχει διάρκεια ζωής 47-67 χρόνια.